Copyright 2026 Physio WordPress Theme by QreativeThemes

Ograniczenie ruchu w stawie – co oznacza i jak je leczyć

Ograniczenie ruchu w stawie – co oznacza i jak je leczyć

Ograniczenie ruchu w stawie to problem który potrafi utrudniać wykonywanie codziennych czynności od prostego ubierania się po aktywność zawodową i sport. W praktyce fizjoterapeutycznej jest to jeden z najczęstszych powodów zgłaszania się na terapię. Prawidłowa diagnoza przyczyny zmniejszonej ruchomości oraz odpowiednio dobrany program rehabilitacji pozwalają w wielu przypadkach przywrócić sprawność w dużym stopniu a czasem nawet całkowicie. W Fizjo Access skupiamy się na tym aby połączyć nowoczesną wiedzę z uważną pracą z pacjentem co przekłada się na skuteczne i bezpieczne odzyskiwanie funkcji stawów.

Czym jest ograniczenie ruchu w stawie

O ograniczeniu ruchu w stawie mówimy gdy zakres ruchu jest mniejszy niż fizjologiczny dla danego stawu wiek pacjenta płeć i jego aktualna aktywność fizyczna. Może dotyczyć jednego kierunku ruchu na przykład zgięcia lub wyprostu może też obejmować ruchy we wszystkich płaszczyznach. W praktyce klinicznej ograniczenie ruchu bywa wynikiem zablokowania struktur wewnątrz stawu zmian w otaczających go tkankach miękkich lub reakcji ochronnej układu nerwowego.

Zakres ruchu w stawie zależy od kilku podstawowych elementów. Są to kształt powierzchni stawowych jakość i napięcie torebki stawowej i więzadeł elastyczność mięśni i powięzi poziom kontroli nerwowo mięśniowej oraz czynniki ogólnoustrojowe jak stan zapalny obrzęk zmiany zwyrodnieniowe. Wystarczy że jeden z tych elementów przestanie działać prawidłowo a organizm zacznie wprowadzać ograniczenia ruchu jako formę ochrony tkanek.

Wyróżniamy ograniczenia ruchu o charakterze strukturalnym i funkcjonalnym. Ograniczenia strukturalne wynikają z rzeczywistych zmian w tkankach na przykład przykurczy blizn zwapnień zrostów kostnych czy zaawansowanych zmian zwyrodnieniowych. Ograniczenia funkcjonalne mają podłoże bardziej dynamiczne najczęściej związane są z bólem nadmiernym napięciem mięśniowym nieprawidłowym wzorcem ruchu lub lękiem przed ruchem. W terapii ważne jest rozróżnienie tych typów ponieważ wpływa to na dobór odpowiednich metod postępowania.

Ograniczenie ruchu może rozwijać się gwałtownie na przykład po urazie lub zabiegu operacyjnym albo narastać stopniowo miesiącami a nawet latami. Nieleczone prowadzi do wtórnych zmian przeciążeniowych w innych stawach osłabienia mięśni oraz pogorszenia koordynacji. Z czasem utrwalone nieprawidłowe wzorce ruchowe są coraz trudniejsze do zmiany dlatego w Fizjo Access zawsze podkreślamy znaczenie możliwie wczesnej konsultacji z fizjoterapeutą.

Najczęstsze przyczyny ograniczenia ruchu w stawach

Ograniczenie ruchomości stawów może mieć wiele przyczyn często nakładających się na siebie. Do najczęściej spotykanych w gabinecie fizjoterapeuty należą urazy przeciążenia i procesy zwyrodnieniowe. Każda z tych grup problemów wymaga nieco innego podejścia diagnostycznego i terapeutycznego ale wspólnym elementem zawsze jest pełna ocena funkcjonalna pacjenta.

Bardzo typową przyczyną są skutki urazów na przykład skręcenia zwichnięcia złamania okołostawowe czy naderwania więzadeł. Po urazie w stawie pojawia się obrzęk stan zapalny i ból co skłania organizm do ograniczenia ruchu w celu ochrony tkanek. Jeśli na tym etapie nie zostanie włączona odpowiednia fizjoterapia dochodzi do sztywności torebki stawowej przykurczu mięśni bliznowacenia tkanek i trwałego zmniejszenia zakresu ruchu. Dotyczy to zwłaszcza tak wrażliwych stawów jak kolano skokowy bark czy nadgarstek.

Kolejną ważną grupę stanowią zmiany zwyrodnieniowe określane jako choroba zwyrodnieniowa stawów. W ich przebiegu dochodzi do stopniowego zużywania chrząstki stawowej pogrubienia torebki i zmian w strukturze kości podchrzęstnej. Pacjenci zgłaszają ból sztywność poranną uczucie tarcia lub trzeszczenia w stawie oraz postępujące ograniczenie ruchu. Dobrze prowadzona rehabilitacja może w takim przypadku wyraźnie spowolnić progresję zmian zmniejszyć objawy i poprawić komfort życia.

Nie można pominąć także chorób reumatycznych takich jak reumatoidalne zapalenie stawów czy zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa. Proces zapalny obejmuje tu nie tylko powierzchnie stawowe ale również torebkę więzadła i ścięgna. Nieleczony prowadzi do deformacji i znacznej utraty ruchomości. W tych przypadkach fizjoterapia stanowi ważne uzupełnienie farmakoterapii wspomaga utrzymanie możliwie dużego zakresu ruchu i spowalnia powstawanie przykurczy.

Ograniczenie ruchu może być także skutkiem unieruchomienia na przykład po zabiegu operacyjnym założeniu gipsu czy długotrwałym odciążaniu kończyny. Już po kilku tygodniach braku ruchu dochodzi do osłabienia mięśni skrócenia struktur mięśniowo powięziowych pogrubienia torebki stawowej i zmniejszenia elastyczności więzadeł. Dlatego tak istotne jest wprowadzanie bezpiecznych ćwiczeń w możliwie wczesnym okresie pooperacyjnym zawsze w porozumieniu z lekarzem i fizjoterapeutą.

Istotną a często niedocenianą przyczyną są również nieprawidłowe nawyki posturalne i przeciążenia wynikające z pracy siedzącej lub powtarzalnych czynności zawodowych. Długotrwałe utrzymywanie jednej pozycji przeciąża wybrane struktury stawowe prowadzi do stopniowego ograniczania zakresu ruchu oraz dolegliwości bólowych. Przykładem może być ograniczenie rotacji szyi u osób spędzających wiele godzin przed komputerem czy zmniejszona ruchomość bioder u osób długo siedzących. W takich przypadkach w Fizjo Access oprócz terapii dużą wagę przywiązujemy do edukacji i modyfikacji ergonomii miejsca pracy.

Jak rozpoznać że ruch w stawie jest ograniczony

Ograniczenie ruchu w stawie objawia się nie tylko odczuwalną sztywnością ale również zmianą sposobu poruszania się jaką dostrzegają zarówno pacjent jak i jego otoczenie. Jednym z pierwszych sygnałów jest trudność w wykonaniu dotychczas prostych czynności na przykład pełnego zgięcia kolana podczas wchodzenia po schodach uniesienia ręki do półki nad głową czy skrętu tułowia przy zapinaniu pasów w samochodzie.

Pacjenci często zgłaszają że staw potrzebuje czasu aby się rozruszać zwłaszcza po nocnym odpoczynku lub dłuższym siedzeniu. Sztywność może ustępować po kilku minutach ruchu lub utrzymywać się przez większą część dnia w zależności od przyczyny problemu. Typowym objawem jest także ból pojawiający się przy próbie wykonania ruchu poza aktualnie możliwy zakres. Ten ból pełni funkcję ochronną sygnalizuje że tkanki nie są przygotowane na większe obciążenie.

Innym ważnym sygnałem jest zmiana wzorca chodu czy sposobu wykonywania ruchu. Przykładowo przy ograniczeniu zgięcia w stawie skokowym podczas chodu pacjent może nadmiernie rotować stopę na zewnątrz aby uniknąć bólu co prowadzi do wtórnych przeciążeń kolana biodra i kręgosłupa. Z kolei przy ograniczeniu ruchomości barku osoba zaczyna kompensować ruch uniesieniem łopatki lub nadmierną pracą tułowia co z czasem może skutkować dolegliwościami szyi i odcinka piersiowego.

W gabinecie fizjoterapeuty ocena ograniczenia ruchu odbywa się za pomocą badania manualnego oraz pomiaru zakresu ruchu z użyciem goniometru lub systemów cyfrowych. Porównuje się ruchomość stawu po stronie objawowej i zdrowej analizuje jakość ruchu punkt pojawienia się bólu oraz tzw. barierę końcową czyli sposób w jaki ruch się zatrzymuje. Inaczej zachowuje się staw z ograniczeniem wynikającym z przykurczu mięśni a inaczej ten w którym rolę odgrywa sztywna torebka stawowa lub blokada kostna. Precyzyjna ocena tych elementów jest kluczowa dla zaplanowania terapii.

W Fizjo Access badanie funkcjonalne obejmuje również analizę całego łańcucha kinematycznego. Oznacza to że przy ograniczeniu ruchu w jednym stawie sprawdzamy jak zachowują się sąsiadujące stawy oraz kręgosłup. Często bowiem pierwotny problem dotyczy jednego miejsca ale organizm kompensuje go w kilku innych obszarach. Pominięcie tych kompensacji mogłoby prowadzić do nawrotów dolegliwości po zakończeniu terapii.

Diagnostyka ograniczenia ruchomości stawów

Prawidłowa diagnostyka jest fundamentem skutecznej fizjoterapii. W przypadku ograniczenia ruchu w stawie proces diagnostyczny obejmuje dokładny wywiad badanie funkcjonalne oraz w razie potrzeby analizę dokumentacji obrazowej. Już w trakcie rozmowy z pacjentem ważne jest ustalenie kiedy pojawił się problem czy poprzedził go uraz zabieg operacyjny okres intensywnego przeciążenia lub długotrwałe unieruchomienie.

W badaniu fizjoterapeutycznym oceniamy nie tylko sam zakres ruchu ale także jego jakość płynność kontrolę mięśniową oraz odczucia pacjenta. Sprawdzamy obecność bólu obrzęku lokalnego ocieplenia tkanek oraz ewentualnych zablokowań. Wykorzystujemy testy funkcjonalne pozwalające określić czy ograniczenie ma charakter strukturalny na przykład przykurcz torebki stawowej czy bardziej funkcjonalny związany z napięciem mięśniowym i reakcją ochronną układu nerwowego.

W wielu przypadkach przydatne są badania obrazowe takie jak zdjęcie RTG USG czy rezonans magnetyczny. Pozwalają one ocenić stan chrząstki powierzchni stawowych więzadeł i ścięgien oraz wykluczyć poważniejsze patologie na przykład złamania zmiany guzowate czy zaawansowane zwyrodnienia. Fizjoterapeuta analizuje wyniki tych badań w kontekście obrazu klinicznego pacjenta co umożliwia stworzenie spójnego planu postępowania.

W Fizjo Access kładziemy nacisk na holistyczne podejście do diagnostyki. Oznacza to że oceniamy również postawę ciała sposób poruszania się wydolność mięśni głębokich stabilizujących oraz nawyki dnia codziennego które mogły doprowadzić do przeciążeń. Często dopiero połączenie wszystkich tych informacji daje pełny obraz problemu i pozwala określić realny potencjał poprawy zakresu ruchu w danym stawie.

W przypadku bardziej złożonych schorzeń na przykład po rozległych zabiegach ortopedycznych lub w przebiegu chorób reumatycznych ściśle współpracujemy z lekarzami prowadzącymi. Pozwala to dostosować intensywność terapii do aktualnego etapu leczenia farmakologicznego i chirurgicznego oraz uniknąć działań mogących przeciążyć osłabione struktury. Taka interdyscyplinarna współpraca znacząco zwiększa bezpieczeństwo i skuteczność rehabilitacji.

Zasady skutecznej fizjoterapii przy ograniczeniu ruchu

Leczenie ograniczenia ruchu w stawie powinno być procesem zaplanowanym z uwzględnieniem przyczyny problemu aktualnego stanu tkanek wieku pacjenta i jego celów funkcjonalnych. Kluczową zasadą jest stopniowe ale konsekwentne zwiększanie zakresu ruchu w bezpiecznych granicach tolerancji tkanek. Niezbędne jest przy tym regularne monitorowanie reakcji organizmu na zastosowane bodźce terapeutyczne.

Podstawą terapii są ćwiczenia mobilizujące staw zarówno w formie biernej prowadzonej przez fizjoterapeutę jak i czynnej wykonywanej samodzielnie przez pacjenta. Ruch bierny pomaga przygotować struktury okołostawowe do pracy poprawia ukrwienie i elastyczność torebki stawowej oraz mięśni. Ćwiczenia czynne natomiast aktywizują układ nerwowo mięśniowy co jest kluczowe dla trwałego utrzymania nowo uzyskanego zakresu ruchu.

W zależności od rodzaju ograniczenia stosuje się różne techniki terapii manualnej na przykład mobilizacje stawowe trakcie delikatne rozciąganie tkanek miękkich czy pracę na powięzi. Celem jest przywrócenie prawidłowego ślizgu powierzchni stawowych rozluźnienie nadmiernie napiętych struktur i aktywacja tych które są zbyt osłabione. Ważne jest aby zabiegi były wykonywane przez doświadczonego fizjoterapeutę który potrafi dobrać odpowiednią intensywność i kierunek mobilizacji.

Istotnym elementem terapii jest edukacja pacjenta. Wyjaśnienie mechanizmu powstania ograniczenia ruchu omówienie roli bólu jako sygnału ochronnego oraz przedstawienie realnych celów rehabilitacji zwiększa zaangażowanie w proces leczenia. Pacjent który rozumie dlaczego wykonuje konkretne ćwiczenia i jakie są spodziewane efekty zwykle lepiej współpracuje i osiąga lepsze rezultaty.

W Fizjo Access przykładamy dużą wagę do indywidualizacji programu ćwiczeń domowych. Zestaw zadań ruchowych musi być dostosowany do aktualnych możliwości pacjenta prosty w wykonaniu i możliwy do wkomponowania w rytm dnia. Regularność jest tu ważniejsza niż jednorazowa intensywność. Nawet krótkie ale systematycznie wykonywane ćwiczenia kilka razy dziennie przynoszą lepsze efekty niż sporadyczne długie sesje.

Metody terapii stosowane w Fizjo Access

W gabinetach Fizjo Access korzystamy z szerokiego wachlarza metod terapeutycznych które łączymy w spójny program rehabilitacji. Podstawą jest terapia manualna skoncentrowana na przywróceniu prawidłowej ruchomości stawów i elastyczności tkanek miękkich. Wykorzystujemy techniki mobilizacji specyficzne dla danego stawu manipulacje w ściśle określonych wskazaniach oraz techniki tkanek miękkich ukierunkowane na mięśnie powięź i więzadła.

Istotnym elementem są ćwiczenia czynne i czynno bierne dobierane tak aby stopniowo zwiększać zakres ruchu oraz poprawiać kontrolę nerwowo mięśniową. W zależności od potrzeb pacjenta stosujemy ćwiczenia w odciążeniu trening w otwartych i zamkniętych łańcuchach kinematycznych oraz zadania funkcjonalne odtwarzające ruchy potrzebne w codziennym życiu lub w sporcie. W miarę postępów terapii program ćwiczeń jest modyfikowany aby uniknąć stagnacji i zapewnić dalszy rozwój funkcji.

W wielu przypadkach wykorzystujemy metody wspomagające na przykład pracę z oddechem techniki relaksacji oraz trening stabilizacji centralnej. Choć mogą wydawać się odległe od problemu konkretnego stawu w praktyce mają ogromne znaczenie. Prawidłowa praca przepony i mięśni głębokich wpływa na rozkład napięć w całym ciele co może ułatwiać odzyskiwanie zakresu ruchu w odległych segmentach. Jest to szczególnie ważne w problemach przewlekłych gdzie duże znaczenie ma układ nerwowy i ogólny poziom napięcia psychofizycznego.

W uzasadnionych sytuacjach uzupełniamy terapię manualną i ćwiczenia o fizykoterapię na przykład zabiegi przeciwbólowe i przeciwzapalne. Ich zadaniem nie jest zastąpienie ruchu ale stworzenie lepszych warunków do aktywnej rehabilitacji poprzez zmniejszenie bólu i obrzęku. Zawsze podkreślamy że najważniejszym czynnikiem przywracającym ruchomość pozostaje odpowiednio dawkowany ruch a zabiegi fizykalne pełnią rolę wspierającą.

W Fizjo Access zwracamy również szczególną uwagę na etap utrwalania efektów terapii. Po uzyskaniu poprawy zakresu ruchu i zmniejszeniu bólu wprowadzamy program ćwiczeń wzmacniających i proprioceptywnych które pomagają układowi nerwowemu nauczyć się korzystania z nowego zakresu w codziennych aktywnościach. To właśnie ten etap decyduje o trwałości wyników i zmniejszeniu ryzyka nawrotu problemu.

Rola profilaktyki i nawyków dnia codziennego

Skuteczna rehabilitacja to nie tylko praca w gabinecie ale także świadome działania podejmowane przez pacjenta na co dzień. W wielu przypadkach ograniczenie ruchu w stawie rozwija się stopniowo pod wpływem niewłaściwych nawyków ruchowych statycznych pozycji i braku regularnej aktywności fizycznej. Dlatego profilaktyka jest nieodłączną częścią naszej pracy.

Jednym z kluczowych elementów profilaktyki jest higiena pozycji siedzącej. Ustawienie wysokości krzesła położenia monitora podparcia odcinka lędźwiowego oraz odpowiedniej częstości przerw ruchowych ma bezpośredni wpływ na stan kręgosłupa barków i bioder. Nawet najlepiej zaplanowana terapia nie będzie w pełni skuteczna jeśli pacjent codziennie przez wiele godzin przeciąża te same struktury w niekorzystnej pozycji.

Równie istotna jest regularna aktywność fizyczna dostosowana do możliwości organizmu. Nie musi to być od razu intensywny sport wystarczą systematyczne spacery pływanie jazda na rowerze czy proste ćwiczenia mobilizujące wykonywane w domu. Ważna jest różnorodność ruchów która pozwala stawom pracować w pełniejszych zakresach a mięśniom zachować elastyczność i siłę. W Fizjo Access często przygotowujemy dla pacjentów indywidualne programy profilaktyczne które można wpleść w naturalny rytm dnia.

Na profilaktykę składa się także dbałość o regenerację organizmu. Odpowiednia ilość snu nawodnienie oraz zbilansowana dieta wpływają na procesy odnowy tkanek i zdolność organizmu do adaptacji do obciążeń. Warto pamiętać że przewlekły stres może podnosić ogólny poziom napięcia mięśniowego co sprzyja utrwalaniu ograniczeń ruchu szczególnie w obrębie szyi barków i kręgosłupa piersiowego.

Świadomość własnego ciała jest kolejnym ważnym elementem. Zachęcamy pacjentów aby obserwowali jak reagują ich stawy na różne aktywności jak zmienia się samopoczucie po dłuższym siedzeniu czy po wysiłku oraz jakie pozycje przynoszą ulgę. Taka uważność pozwala wcześniej wychwycić pierwsze sygnały pogorszenia ruchomości i zgłosić się na konsultację zanim dojdzie do zaawansowanych zmian. Profilaktyczne wizyty u fizjoterapeuty traktujemy jako inwestycję w długoterminową sprawność a nie wyłącznie jako reakcję na już istniejący ból.

Kiedy zgłosić się do fizjoterapeuty i jak wygląda terapia w Fizjo Access

Do fizjoterapeuty warto zgłosić się zawsze gdy zauważasz że zakres ruchu w którymkolwiek stawie wyraźnie się zmniejszył pojawiła się sztywność utrudniająca codzienne czynności lub ból który ogranicza swobodę poruszania się. Szczególnie ważna jest szybka konsultacja po urazie zabiegu operacyjnym czy okresie unieruchomienia aby nie dopuścić do trwałego usztywnienia stawu. Niepokojącym sygnałem jest również sytuacja w której pomimo odpoczynku i doraźnych środków problem utrzymuje się dłużej niż kilkanaście dni.

Podczas pierwszej wizyty w Fizjo Access przeprowadzamy szczegółowy wywiad i badanie funkcjonalne obejmujące nie tylko staw objawowy ale także sąsiadujące segmenty oraz postawę całego ciała. Na tej podstawie wspólnie z pacjentem ustalamy cele terapii zarówno krótkoterminowe jak i długoterminowe. Omawiamy również przewidywany czas trwania rehabilitacji oraz rolę ćwiczeń domowych które są nieodłącznym elementem procesu leczenia.

Plan terapii jest zawsze indywidualny może obejmować połączenie terapii manualnej specyficznych ćwiczeń mobilizujących i wzmacniających technik pracy z układem nerwowym oraz elementów edukacji i profilaktyki. W miarę postępów regularnie oceniamy uzyskiwane efekty i wprowadzamy niezbędne modyfikacje. Celem jest nie tylko przywrócenie ruchomości ale także poprawa ogólnej sprawności oraz zmniejszenie ryzyka nawrotu problemu.

Dużą wagę przykładamy do komunikacji z pacjentem. Wyjaśniamy na czym polegają poszczególne techniki co może być odczuwane w trakcie terapii i jakie reakcje po zabiegu są prawidłowe a które wymagają konsultacji. Takie podejście zwiększa poczucie bezpieczeństwa i pozwala lepiej kontrolować proces zdrowienia. Dla wielu osób szczególnie cenne jest także wsparcie w powrocie do ulubionej aktywności fizycznej czy pracy zawodowej w sposób stopniowy i przemyślany.

Ostatecznym celem naszej pracy jest przywrócenie możliwie pełnej i swobodnej funkcji stawu bez nadmiernych ograniczeń bólowych oraz nauczenie pacjenta jak dbać o swoje ciało na co dzień. Dzięki połączeniu wiedzy klinicznej nowoczesnych metod terapeutycznych i indywidualnego podejścia możemy w wielu przypadkach znacznie poprawić jakość życia osób zmagających się z ograniczeniem ruchu w stawach.

FAQ

1 Czy każde ograniczenie ruchu w stawie da się całkowicie wyleczyć

Możliwość pełnego odzyskania ruchomości zależy od przyczyny problemu wieku pacjenta oraz stopnia zaawansowania zmian. W przypadku świeżych urazów przeciążeń czy funkcjonalnych ograniczeń bardzo często udaje się przywrócić pełny lub niemal pełny zakres ruchu. Przy zmianach strukturalnych na przykład zaawansowanej chorobie zwyrodnieniowej celem terapii jest zwykle poprawa ruchomości na tyle aby umożliwić komfortowe funkcjonowanie i spowolnić dalsze pogarszanie stanu stawu.

2 Ile czasu trwa rehabilitacja ograniczonego stawu

Czas rehabilitacji jest bardzo indywidualny. Prostsze przypadki na przykład niewielka sztywność po krótkim unieruchomieniu mogą poprawić się w ciągu kilku tygodni przy regularnej terapii i ćwiczeniach domowych. W bardziej złożonych sytuacjach na przykład po rozległych operacjach lub przy wieloletnich ograniczeniach proces może trwać kilka miesięcy. Ważna jest systematyczność współpraca z fizjoterapeutą oraz dostosowanie intensywności ćwiczeń do aktualnych możliwości tkanek.

3 Czy przy ograniczeniu ruchu wystarczy wykonywać ćwiczenia z Internetu

Ćwiczenia znalezione w sieci mogą być pomocne profilaktycznie jednak przy już istniejącym ograniczeniu ruchu lepszym rozwiązaniem jest indywidualna konsultacja. Niewłaściwie dobrane ćwiczenia mogą nie przynieść oczekiwanych efektów a w niektórych przypadkach nasilić ból lub utrwalić niekorzystne wzorce ruchowe. Fizjoterapeuta w Fizjo Access dobiera ćwiczenia do konkretnego problemu monitoruje postępy i na bieżąco modyfikuje program.

4 Czy ból podczas ćwiczeń na zakres ruchu jest normalny

Przy pracy nad zwiększaniem zakresu ruchu niewielki dyskomfort czy uczucie ciągnięcia w końcowym zakresie może być akceptowalne jednak ostry ból lub ból utrzymujący się długo po ćwiczeniach jest sygnałem ostrzegawczym. Celem nie jest pokonywanie bólu za wszelką cenę lecz stopniowe poszerzanie bezpiecznego zakresu ruchu. W razie wątpliwości warto skonsultować odczucia z fizjoterapeutą który odpowiednio dostosuje intensywność terapii.

5 Czy ograniczenie ruchu w jednym stawie wpływa na resztę ciała

Tak organizm funkcjonuje jako całość dlatego ograniczenie ruchomości w jednym stawie często prowadzi do kompensacyjnych przeciążeń w innych obszarach. Na przykład sztywność stawu skokowego może wpływać na pracę kolana i biodra a ograniczenie ruchu w barku na ustawienie kręgosłupa piersiowego i szyjnego. W Fizjo Access zawsze analizujemy całe ciało dzięki czemu terapia jest bardziej kompleksowa i zmniejsza ryzyko pojawiania się kolejnych dolegliwości.